تبلیغات
حامیان گفتمان مقاومت و پیشرفت در اصفهان - تهدید جان هنرمندان از سوی اقلیت افراطی كینه‌جو

حامیان گفتمان مقاومت و پیشرفت در اصفهان
 
ما آموخته‌ایم به اصلح رأی دهیم؛ حتی اگر 72 نفر باشیم...
الهام چرخنده نمونه دیگری از هنرمندانی است كه به خاطر تعهدشان مورد حمله قرار گرفت. این بازیگر سینما و تلویزیون تنها به جرم اینكه عید نوروز را خدمت مقام معظم رهبری تبریك گفته، از ابتدای سال جاری تا به حال چه در فضای مجازی و چه در زندگی شخصی با دشمنی‌ها و كینه‌های افراطی‌ها روبه‌رو شده است، به طوری كه حتی به گفته خودش نزدیك بوده است جانش را نیز از دست بدهد.

سؤال اینجا است كه چرا هر وقت یك هنرمند بر خلاف جریانی كه دوست دارد همیشه هنرمندان را ضد جامعه و حكومت جلوه دهد، كاری انجام دهد مورد هجمه و بی‌احترامی قرار می‌گیرد؟ انگار تحمل گروه‌های فشاری كه نمی‌خواهند همراهی هنرمندان با بطن جامعه باور كنند، بسیار پایین است زیرا پیش از خانم چرخنده نیز بودند هنرمندانی كه مورد بی‌احترامی این گروه‌های قلیل و بی‌هویت قرار گرفته‌اند.

به چه گناهی متهم شده‌اند؟!

نمونه رفتار‌هایی كه از عید نوروز امسال با الهام چرخنده شده است پیش از این نیز با دیگر هنرمندانی كه علاقه خود را به انقلاب و نظام اسلامی نشان داده بودند تكرار شده. گروه‌های تندرو كه اعضایشان گاهی به اندازه انگشت‌های دست هم نمی‌رسد همیشه خود را مقابل جامعه و حاكمیت می‌دانند و سعی در تخریب چهره‌های ارزشی هنرمند دارند. در جریان برگزاری جشنواره سی‌و‌دوم فیلم فجر جریان خاصی حضور پر رنگی داشت كه تمام تلاش خود را صرف زیر سؤال بردن چند فیلم نموده بود. فیلم‌های «شیار 143»، «چ» و «معراجی‌ها» هر كدام به نحوی طعم تلخ نگاه‌های بسته این گروه‌ها را چشیده‌اند. شیار به دلیل آنكه قهرمان فیلم یك مادر شهید است و «مریلا زارعی» خود را مدیون مادران شهدا عنوان كرده و در دیدار‌هایی كه با علما در شهر‌های مذهبی داشته است چادر به سر كرده است، مورد حمله قرار گرفت! ابراهیم حاتمی كیا كه با فیلم «چ» انتظارات را از سینمای دفاع مقدس چند پله بالا برد به جرم دفاع از «شیار 143» و جریان مسمومی كه در هیئت انتخاب فیلم فجر حضور دارد با هجمه سنگینی روبه‌رو شد. بی‌احترامی‌هایی كه به حاتمی كیا در این مدت شد، شاید بیش از تمام دوران فعالیت هنری این كارگردان سرشناس باشد. مسعود‌ده‌نمكی نیز كه از ابتدا در سیبل بی‌احترامی‌ها قرار داشته و دارد، حتی اینكه وی با فیلم‌هایش سینمای ایران را از ورشكستگی نجات داده است باعث نشده تا گروه‌های تندرو و بی‌منطق وی را از آماج حملات خود بی‌بهره بگذارند. جالب اینجا است كه بخشی از این افراد بی‌منطق در بدنه همین سینما لانه كرده‌اند. كسانی كه هر سال با پول دولت فیلم می‌سازند، در فیلم‌هایشان به نظام و دولت جمهوری اسلامی بی‌احترامی می‌كنند و در آخر نیز باز از همه طلبكار هستند! آنها تحمل هیچ گونه همراهی با نظام ندارند، حتی اگر این همراهی در سطح بسیار پایینی باشد. زمانی كه اصغر فرهادی كه عده‌ای او را سمبل سینمای روشنفكری ایران می‌دادند در مراسم اسكار سخنرانی كرد و از صلح‌طلب بودن مردم كشورمان سخن گفت، عده‌ای كه تا دیروز وی را نماینده جریان فكری خود می‌نامیدند به سرعت تغییر موضع داده سخنان این كارگردان را نه حرف‌های خودش، بلكه القائات دولت به وی عنوان كردند! آنها انگار دوست نداشتند از سوی اصغر فرهادی به عنوان صلح‌طلب نامیده شوند، زیرا وحشی‌گری‌هایی كه در این مدت از سوی‌شان علیه هنرمندان رخ داده است آنها را لایق عنوان صلح طلب نمی‌كند! متأسفانه این گروه‌های تندرو بازیگر بی‌حاشیه‌ای چون پروانه معصومی را از این بی‌حرمتی‌ها بی‌نصیب نكرده و تنها به جرم اینكه خانم معصومی در دیدار هنرمندان با مقام معظم رهبری پشت تریبون قرار گفت و در سخنانی نسبت به مقام رهبری ابراز ارادت كرد، وی را با الفاظ زشتی مورد بی‌احترامی قرار دادند.

ردپای فتنه88 در توهین به هنرمندان

حدود چهار سال پیش، بعد از انتخابات سال 88 بود كه علیرضا افتخاری در یكی از مراسم‌هایی كه دكتر احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت نیز حضور داشت برخورد گرمی با وی می‌كند و احمدی‌نژاد را در آغوش می‌كشد، این كار آنچنان بر مخالفین احمدی‌نژاد گران آمد كه با توهین‌های مكرر به افتخاری این خواننده پركار و پر طرفدار را تا مدت‌ها خانه‌نشین كردند. آنها حتی اقدام به ضرب و جرح دختر وی نیز نمودند. تنها جرم افتخاری این بود كه علاقه‌اش را به رئیس‌جمهور وقت علنی كرده بود!

رفتار‌های زشت این گروه‌های ضدفرهنگ و اخلاق نمونه‌های بسیار دیگری نیز دارد، ماجرای ساخت فیلم قلاده‌های طلا كه از آن به عنوان مهم‌ترین فیلم ضدفتنه یاد می‌شود، باعث شد تا با هجوم این گروه‌های خاص بازیگران این فیلم چون «امین حیایی» و «علی رام نورایی» تا مدت‌ها درگیر حاشیه‌های آن باشند. حتی نورایی در پارك دانشجو تهران مورد حمله اراذل و اوباش قرار گرفت! در فضای مجازی نیز كمپینی علیه گروه بازیگران این فیلم به راه افتاد و خواستار بایكوت آنها در محیط‌های هنری شده بودند، كه البته این كمپین‌های بی‌پشتوانه مردمی به زودی با شكست روبه‌رو شدند.

با نگاهی به سیر حوادث رخ داده برای هنرمندان به خوبی می‌توان روند رو به گسترش این برخورد‌های اهانت آمیز را از سال 88 به بعد به خوبی مشاهده نمود. اتفاقات بعد از خرداد سال 88 علاوه بر اینكه امنیت جامعه را با تهدید رو به‌رو كرده بود، باعث شد تا در محیط‌های فرهنگی نیز فضا برای هنرمندان ارزشی تا حد زیادی غیر قابل تحمل شود اگر‌چه جامعه با خلق حماسه 9 دی خط پایانی بر فتنه‌گری‌ها كشید اما هنوز محیط‌های هنری از وجود گروه‌های تندرو و بی‌هویتی رنج می‌برد كه از فرصتی برای انتقام‌گیری از هنرمندان ارزشی فروگذار نیست. حتی اگر بهانه حمله آنها تنها تبریك عید به رهبر انقلاب باشد.

به جرم عاشقی

الهام چرخنده بعد از آنكه در تلویزیون سال نو را به رهبری تبریك گفت، با موجی از حملات روبه‌رو شد؛ از پیام‌های توهین‌آمیز در فضای مجازی گرفته تا حمله فیزیكی. این بازیگر درباره اتفاقات این چند مدت می‌گوید: بعد از پخش صحبت‌های من در شبكه‌های مختلف منافقین، مخالفین و ضدانقلاب انتقادات زیادی به من شد، همچنین دوستان سینما لطف زیادی به من اظهار داشتند و پیامك‌هایی برایم ارسال كردند و من در مجموع متوجه شدم كه آنها چقدر از كلام من ناراحت هستند.

چرخنده ادامه می‌دهد: من هم آدم هستم و از این واكنش‌ها دلم شكست اما یاد فرمایش امام خمینی(ره) افتادم كه فرمود: زمانی ناراحت باشید كه دشمن از شما تعریف كند. این بازیگر تصریح می‌كند: شبكه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای كه دور از كشور هستند و مرده باد و زنده باد سر می‌دهند، شروع به فحاشی و تهمت و تهدید علیه من كردند و سپس این ماجرا به صفحات اجتماعی رسید البته لازم است كه بگویم من فیس‌بوك ندارم اما در اینستاگرام فعالیت می‌كنم. آنها در روز ششم اردیبهشت ماه كه شب تولد پسر 16 ساله‌ام بود شیشه ماشین من را خرد كردند و من آنجا گفتم یا علی آیا حواست هست؟ من دارم می‌فهمم غربت شیعه چقدر سخت بوده است. الهام چرخنده می‌افزاید: هنوز هم ولایت مدارها و بچه‌‌مسلمان‌ها هستند و مرا تنها نگذاشتند من با پرچم ایران كه روی آن به انگلیسی نوشتم «همه جانم امیرالمومنین رهبرم خاكم تموم مسلمین» عكس گرفتم و حال آنها بد و بدتر شد. به طوری كه هنوز اینجا ایستاده‌ام كمرم درد می‌كند چون دیشب مرا به جرم عاشقی با چوب زدند.

امروز نیاز جامعه هنری ما یك 9 دی دیگر است كه در فضای هنری و توسط خود هنرمندان صورت بگیرد. فضای هنری كشور هنوز هم از عده‌ای اندك كه در تاریكی‌ها به دنبال تخریب چهره هنرمندان واقعی هستند، رنج می‌برد! بخشی از توهین‌هایی كه امروز به حاتمی‌كیا‌ها، چرخنده‌ها، زارعی‌ها و ده‌نمكی‌ها می‌شود در همین فضای مسموم هنری فعلی طراحی عملی شده است! این توقع كمی است كه زمانی كه نظام در حیطه هنر و فرهنگ سرمایه‌گذاری می‌كند حداقل هنرمندان متعهد با فراغ بال به فعالیت بپردازند و از پول بیت‌المال برای تخریب چهره نظام استفاده نشود.





نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 25 اردیبهشت 1393 توسط امیرپویان